หลังดู Avengers : Endgame Part-2

และหลังจากนั้นตัวหนังจะถึงไปสู่ความสิ้นหวังจริงๆหลังจากนั้น 20 กว่า ฮีโร่แต่ละคนยังสภาพดีอยู่ พอหลังจากนั้นทุกคนหมดแล้วเรียกว่าชีวิตพังทรอนี้อ้วนมากทั้งเรื่อง ช่วงกลางๆเรื่องมันก็แล้วแต่เวรแต่กรรมคุณอาจจะสนุกอาจจะเศร้าอาจจะน้ำตาไหวในบางฉากซึ้งต้องยอมรับอเวนเจอร์เอนเกมหลายๆฉากมันทำให้เราจุกที่คอมันรู้สึกว่ามีอารมณ์ร่วม ยิ่งถ้าเกิดคุณดูไล่มามันจะสะสมมาทั้งหมดเพราะผมบอกแล้วว่าการเตรียมตวก่อนดูเอนเกมคือควรจะไปดูหนังภาคเก่าๆ ย้อนมาให้ได้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้เพราะว่ามันได้ใช้จริงๆซีนที่ตามล่านี้แหละและผมชอบมากต้องความหวังนี้และตอนท้ายเหมือนเดอะหลอดออฟเดอะริงมันมากคือมันเป็นสงครามและตอนจบก็มากระแทกใจเราอีกคือกลับบ้านไปนอนด้วยอารมณ์ที่แบบมันเกิดขึ้นจริงๆหรอ

ต่อไปเราจะมาคุยเรื่องฉากประทับใจฉากที่ผมชอบเอาจริงๆมันเป็นฉากที่ธรรมดามากๆแต่ผมกลับรู้สึกว่ามันมีซ้อนอะไรข้างในเยอะซีนที่ผมกลับชอบที่สุดคือซีนที่ผมได้เห็นโทนี่สตาร์คอยู่กับลูกสาวเค้า คือตอนแรกเราไม่มีอะไรเลยเค้าเป็นคนเดียวที่โชดดีที่มีเป็บเปอร์พอร์ตเป็นคนรักและเป็นคนเดียวที่ยังอยู่คือเค้าสะท้อนว่าเค้าเป็นครที่โชดดีแต่สีหน้าแววตาความเศร้าเค้ามันมีโรเบิตดาวนิ่งจูเนียเค้าแสดงดีมากๆยิ่งตอนกัปตันมาเวลไปลากกลับมาที่โลกและก็ตำหนิกัปตันอเมริกาตอนที่เค้าจะให้ช่วยเค้าก็ไม่อยู่คือจริงๆมันก็มาจากทิถิของโทนี่ด้วยเพราะว่าบูดแบรนเนอร์ก็บอกให้โทรแล้วโทนี่เองก็มีทิถิแต่ด้วยความสิ้นหวังและสิ่งที่ไปเจอมาทั้งความสิ้นหวังที่เตรียมใจจะตายไว้แล้วมันทำให้จิตใจเค้าดาวถึงขีดสุดและแสดงออกมาทางคำพูดจนเป็นแบบนั้นแล้วพอเค้ามีครอบครัวแววตาเค้าเปลี่ยนนิดนึงคือเค้ามีความสุขเค้าได้ดูแลลูกสาวเค้าแต่ว่ามันก็มาพร้อมกับความคิดที่ต้องเลือกระหว่างชีวิตของตัวเองที่สมบูรณ์แล้วที่รอมาอย่างยาวนานเหลือเกินสำหรับคนอย่างเค้ากับครอบครัวอื่นๆที่สูญเสียไปมันเป็นจุดที่ต้องเลือกและเรารู้ว่าโทนี่สตาร์คเป็นตัวละครที่ปล่อยวางไม่ได้จริงๆเพราะในขณะที่คนอื่นๆคิดว่าคนในบ้านนอนอยู่ตัวเค้าเองก็ได้ไปสร้างทฤษฏีในการย้อนเวลาที่ได้รู้มาจากสก็อตแลงที่สำคัญกว่านั้นถ้าใครสังเกตุดีๆเค้าระบายตัวเค้าตอนที่เค้าผอมๆตอนที่เค้ากลับมาบ้านกุเห็นมาตลอดกุบอกกี่ครั้งแล้วถึงขั้นไปโทษตอน age of Ultron จะสร้างหุ่นเพื่อกันทุกคนแต่สุดท้ายมันไม่ได้มันผิดพลาดก้เลยเข้าใจเคียกันและนั้นเป็นเหตุผลที่สะสมมาผมชอบมากคำว่ารัก 3000 มาเจอลูกพูดแบบนี้เปนอะไรที่เรียกน้ำตามากและตอนจบผมไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมานั่งร้องไห้ขนาดนี้ ผมจะบอกว่าหนังใน MCU หนังที่ผมดูแล้วรู้สึกว่าผมจะรองไห้จริงๆ ด็อกเตอร์สเต้นฉากที่แองเชียววนกำลังจะตาย

ที่เค้าบอกว่าเค้าเดินทางข้ามอนาคตมาแล้วก็เห็นแค่ตรงนี้ชีวิตอาจจะมีแค่ช่วงเวลาที่ยืนดูก่อนที่เค้าจะหายไปฉากนั้นเป็นอารมณ์ที่เศร้าคนที่รู้ว่าตัวเองจะมาได้แค่นี้แล้วรู้ทุกอย่างมันเศร้ามากเศร้าจนบีบหัวใจอย่างพอมาเป็นเรื่องนี้มันบีบมากกว่าแทบทุกคนที่ไปดูในโรงต้องร้องไห้น้ำตาซึม และตอนที่เป็บเปพอร์ตเค้าพูดให้คิดสุดท้ายคุณจะทำอะไรต่อให้คุณไปนอนคุณก็นอนไม่หลับ

<<<กลับหน้าหลัก